4 τρόποι να μην αθετήσετε τους στόχους που θέσατε για τη νέα χρονιά

Από το «ας ξεκινήσω» μέχρι τη νοητική πρόβα και την επιβράβευση της προόδου - Οι 4 κινήσεις που θα σας βοηθήσουν να τηρήσετε τις αποφάσεις που πήρατε για τη νέα χρονιά

Πολλοί άνθρωποι θέτουν κάθε χρόνο τα « New Year's Resolutions », τους στόχους που θέλουν να πετύχουν στη νέα χρονιά. Κι, όσο καλοπροαίρετες κι αν είναι αυτές οι αποφάσεις και όσο κι αν η αυτοπεποίθηση στην αρχή «χτυπάει κόκκινο», συχνά εγκαταλείπονται πριν καν τελειώσει ο Ιανουάριος . Το πρόβλημα, λέει ο Δρ. Jon Rhodes , λέκτορας Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πλίμουθ, δεν είναι η «τεμπελιά» ή η «έλλειψη κινήτρου», αλλά η ίδια η φύση των στόχων.

Συγκεκριμένα, οι περισσότερες αποφάσεις διατυπώνονται με αυστηρό επιτακτικό τόνο – με ένα «πρέπει» να αιωρείται πάνω τους σαν σύννεφο. Αυτός ο τρόπος διατύπωσης οδηγεί γρήγορα στην κόπωση και τελικά στην εγκατάλειψη . Μια πραγματικά λειτουργική απόφαση για το νέο έτος, υποστηρίζει, οφείλει να είναι ζωντανή και προσωπική, όχι επιβεβλημένη . Σε αυτό το πλαίσιο προτείνει τέσσερις πρακτικές στρατηγικές , βασισμένες σε επιστημονικά δεδομένα, που βοηθούν να μείνουμε στον δρόμο που μας ταιριάζει.

1. Απλόι, ρεαλιστικοί στόχοι με έμφαση στο «ξεκίνημα»

Οι κλασικές αποφάσεις Δεν έχουν συνήθως τη μορφή: « πηγαίνω γυμναστήριο τέσσερις φορές την εβδομάδα » ή « θα ξαναφάω ζάχαρη ». Ακούγονται συγκεκριμένες και πειθαρχημένες, αλλά συχνά καταρρέουν μόλις έρθουν αντιμέτωπες με την καθημερινότητα. Μια πιο αποτελεσματική προσέγγιση είναι να αντικαταστήσετε τους αυστηρούς στόχους με πιο εξερευνητικούς, τύπου « ας ξεκινήσουμε », ώστε να υπάρχει περιθώριο προσαρμογής.


Αντί για « 4 φορές την εβδομάδα γυμναστήριο », δοκιμάστε κάτι όπως: « Θα βγω για περπάτημα και θα δω πώς θα πάει ». Η εξερεύνηση μειώνει την πίεση, κρατά την προσπάθεια βιώσιμη και διατηρεί την κινητοποίηση ενεργή.

2. Οπτικοποίηση: Κάντε τον στόχο συναισθηματικά «αληθινό»

Ο Δρ. Η Ρόδος φέρνει παραδείγματα από Ολυμπιονίκες, νεοσύλλεκτους στις ένοπλες δυνάμεις και ανθρώπους που προσπαθούν να αλλάξουν ριζικά τη ζωή τους. Το κοινό τους στοιχείο: η κινητοποίηση ενισχύεται όταν ο στόχος γίνεται απτός.

Αν, για παράδειγμα, στοχεύετε σε μια προαγωγή, φανταστείτε τον εαυτό σας στον νέο ρόλο. Δημιουργήστε συγκεκριμένες σκηνές: Μπορείτε να λαμβάνετε το email με τα καλά νέα, να κάνετε μια συνάντηση με τη νέα σας ιδιότητα, να παρουσιάζετε μια ιδέα με σιγουριά. Αυτές οι εικόνες δίνουν συναισθηματικό βάρος στον στόχο και ενεργοποιούν τα ίδια κυκλώματα κινήτρων που «ανάβουν» όταν βιώνουμε πραγματικά επιτεύγματα. Δεν πιέζετε τον εαυτό σας να κινητοποιηθεί αλλά τον βοηθάτε να καταλάβεις γιατί ο στόχος έχει νόημα. Και αυτή η μικρή μετατόπιση επηρεάζει τις επιλογές σας πολύ πριν να επιστρατεύσετε τη δύναμη της θέλησης.

3. Συνδέστε ένα καθημερινό ερέθισμα με μια σύντομη «νοητική πρόβα»

Στην καθημερινότητα λειτουργούμε συχνά στο αυτόματο: γεμίζουμε ένα μπουκάλι νερό, φοράμε παπούτσια, φτιάχνουμε καφέ. Αξιοποιώντας αυτές τις μικρές ρουτίνες , ο Δρ. Rhodes προτείνει ένα εργαλείο που ονομάζει παρακινητικό ερέθισμα (motivational cue).

Διαλέξτε μια σταθερή στιγμή της ημέρας και χρησιμοποιήστε την ως «διακόπτη» για να κάνετε μια σύντομη νοητική πρόβα : ένα μικρό, γρήγορο κλιπ, σαν τρέιλερ, όπου βλέπετε τον στόχο και την αίσθηση της προόδου . Αυτή η τεχνική λειτουργεί επειδή ενισχύει την πρόταση ακριβώς στις στιγμές που συνήθως ταλαντευόμαστε, όπως δείχνει σχετική έρευνα στο πανεπιστήμιο.

4. Κάθε νίκη μετράει: Γιορτάστε την πρόοδο, όχι την τελειότητα

Το τέλειο πλάνο, όσο ελκυστικό κι αν μοιάζει, σπάνια επιβιώνει κάτω από το βάρος της πραγματικής ζωής και των μεταβαλλόμενων συνθηκών. Η συνέπεια χτίζεται με μικρές νίκες -και αυτές αξίζουν αναγνώριση.

Αν είχατε προγραμματίσει μια μεγάλη προπόνηση και τελικά έκαναν μόνο 10 λεπτά διάδρομο, ακόμα δεν είναι νίκη. Όταν αναγνωρίσουμε την πρόοδο, ο εγκέφαλος ενεργεί σήματα ανταμοιβής που επηρεάζει τη δυναμική για συνέχεια. Γι' αυτό οι άνθρωποι που παρατηρούν και απολαμβάνουν το κάθε βήμα επιμένουν συχνότερα: γιατί επιβεβαιώνουν, στην πράξη, την ιστορία που θέλουν να ζήσουν.

Συμπέρασμα

Η κινητοποίηση που χρειαζόμαστε για να δουλέψουμε και να πετύχουμε τους στόχους της νέας χρονιάς δεν είναι ηθική δοκιμασία . Είναι ένα σύστημα αντίληψης που ανταποκρίνεται στο νόημα, στις εικόνες και στην ανατροφοδότηση. Όταν μια απόφαση είναι ζωντανή, σχεδόν απτή, αλλά ευέλικτη και προσαρμοστική, δίνουμε στον εγκέφαλό μας τις σωστές «πρώτες ύλες» για να εργαστείτε προς αυτή την κατεύθυνση. Οι αποφάσεις που αντέχουν, καταλήγει ο Δρ. Rhodes, δεν είναι οι πιο ηχηρές αλλά εκείνες που τις νιώθουμε πραγματικά δικές μας.

πηγή ygeiamou