Ανδρέας Κωνσταντίνου: «Δεν κάνουμε και τίποτε άλλο, χίμαιρες κυνηγάμε»

Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου αποτελεί μια από τις πιο διακριτικές παρουσίες του καλλιτεχνικού χώρου, που κάνει ηχηρή την παρουσία του με τις καθηλωτικές ερμηνείες που μας χαρίζει σε κάθε του συνεργασία, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του.

Ο ηθοποιός πρωταγωνιστεί στη «Μεγάλη χίμαιρα», τη σειρά που είναι βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση, και αποτελεί τη μεγαλύτερη εγχώρια τηλεοπτική παραγωγή και, ταυτόχρονα, την πρώτη επίσημη διεθνή συμπαραγωγή της ΕΡΤ, μίλησε για τις προκλήσεις του ρόλου του, αλλά και για τις δικές του χίμαιρες.


Η «Μεγάλη χίμαιρα» είναι ένα μυθιστόρημα που έχει συναρπάσει κι έχει συγκινήσει χιλιάδες ανθρώπους κι εσείς κληθήκατε να μπείτε στο κοστούμι του Γιάννη Ραϊζη. Τι ήταν αυτό που σας γοήτευσε;


«Η αρχή για να μπω σε αυτήν την ιστορία ήταν ακριβώς το ίδιο το μυθιστόρημα, που έγινε και δικό μου αγαπημένο βιβλίο όταν το είχα διαβάσει. Δεν ξέρω αν υπήρχε σπίθα, δεν την αντιλαμβάνομαι. Όταν διαβάζεις κάτι, σε κινεί ή όχι. Εμένα με κίνησε από την αρχή».

Ποια σκηνή σάς δυσκόλεψε περισσότερο;

«Η σκηνή που νομίζω ότι με δυσκόλεψε περισσότερο ήταν η πρώτη που κάναμε, επειδή ήταν και το πρώτο μας γύρισμα. Στην αρχή πάντα όλα είναι αμήχανα και άγαρμπα. Από ένα σημείο και μετά, όταν μπαίνεις σ’ αυτήν τη λειτουργία, αρχίζει και ρολάρει το πράγμα, και μετά το καθετί έχει τη δυσκολία και την ευκολία του. Αυτή λοιπόν η σκηνή ήταν, όταν ο Γιάννης, ο χαρακτήρας μου, αγόρασε μια σκούνα, που την ονόμασε Μαρινέτα, από το όνομα της συζύγου του, της Μαρίνας, και της πρότεινε να πάνε μια βόλτα στις Κυκλάδες».

Ποιος είναι ο βαθύτερος συμβολισμός που ο Καραγάτσης περνάει από το βιβλίο του, όσον αφορά τον χαρακτήρα που υποδύεστε και θα περάσει και μέσα από τη σειρά;

«Όλοι οι ήρωες σε αυτήν τη σειρά είναι τραγικοί. Δεν βλέπω κάποιο συμβολισμό, ούτε προσπαθώ να τον ψάξω. Όταν το έκανα αυτό πιο μικρός, με απομάκρυνε από το να έρθω πιο κοντά στον ρόλο μου και ο σκοπός μου και ο στόχος μου είναι να έρθω πιο κοντά σ’ αυτό που πρέπει να κάνω».

Τώρα που έχουν τελειώσει τα γυρίσματα, μέσα από τη ζύμωση με αυτόν τον ήρωα, έχετε πάρει πράγματα που σας έχουν αγγίξει;

«Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο μπορεί να αλλάξει τη ζωή μου. Δεν με επηρεάζει τόσο. Απλώς παρατηρώ πράγματα. Μπορώ να κάνω αναγωγές σε ανάλογες εμπειρίες που έχω εγώ. Λειτουργιών, όχι γεγονότων. Δηλαδή, για παράδειγμα, παρά τα όσα συμβαίνουν στη ζωή των ηρώων, οι καταστάσεις αποσιωπούνται για να βολευτούν -σε εισαγωγικά και εκτός εισαγωγικών- τα πράγματα, και τελικά υπάρχει η κατάληξη που θα δούμε. Ο δικός μου χαρακτήρας γνωρίζει τι συμβαίνει και λέει: “Δεν πειράζει, άστο"».

Σας έχουμε ταυτίσει με ρόλους εποχής. Είναι λίγο πιο γοητευτικοί οι ρόλοι αυτοί ή τυχαίνει;

«Αυτά μου δίνουν κι αυτά μου προτείνουν, μεταξύ άλλων. Όντως έχει τύχει να κάνω περισσότερο ρόλους εποχής. Όσο για το ποιος ταυτίζει ποιον και με τι, ούτε αυτό δεν είναι στο χέρι μου. Εγώ παρατηρώ. Αν κάτι με συγκινεί και με παρακινεί, το κάνω. Μπορεί να είναι διαφορετικοί οι λόγοι που με ωθούν να πω το ναι».


Έχετε ζήσει προσωπικό ή επαγγελματικά κάποια χίμαιρα;

«Ναι, διαρκώς. Δεν κάνουμε και τίποτε άλλο, χίμαιρες κυνηγάμε. Εννοώ και υπαρξιακά και φιλοσοφικά και ρεαλιστικά εν τελεί», είπε ο Ανδρέας Κωνσταντίνου στο περιοδικό Tv24.

πηγή gossiptv