Χωρίς τους πρώην αρχηγούς γιόρτασε η ΝΔ τα 52 της χρόνια - Παρών ο Κώστας Αχ. Καραμανλής

Το κακό ξεκίνησε στα 50χρονα του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας όταν δεν πήγαν ούτε ο Κώστας Καραμανλής, ούτε ο Αντώνης Σαμαράς.

Φέτος στα 52 χρόνια προστέθηκε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκη, αλλά και ο Νίκος Δένδιας, που προτίμησε την Βενετία, μιας και παραβρέθηκε στην εκεί συνάντηση των ομολόγων του της Πρωτοβουλίας Αδριατικής και Ιονίου.

Φέτος ο εορτασμός έγινε διαφορετικός σε μια εκδήλωση που «κοίταγε» σε μεγάλο βαθμό στις νεότερες ηλικίες, και δεν επελέγησαν μεγάλες ομιλίες.

Δόθηκε έμφαση στην υπενθύμιση σημαντικών στιγμών του κόμματος, σε μια περίοδο που η ΝΔ θέλει να επαναπροσεγγίσει παραδοσιακούς ψηφοφόρους σε ένα σαφή συμβολισμό πίστης στις ιδεολογικές ρίζες και με στόχο να ξυπνήσει το συναίσθημα των Νεοδημοκρατών.

Μάλιστα μετά την ομιλία του κ.Μητσοτάκη άρχισε να παίζει από τα ηχεία ο παλιός ύμνος της ΝΔ “Σε περιμένω να ‘ρθεις και πάλι/ μαζί να φτιάξουμε μία Ελλάδα μεγάλη” του Ρόμπερτ Γουίλιαμς, ο οποίος ως γνωστόν περιλαμβάνει τη φράση: “Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία”

Ο Μητσοτάκης επικαλέστηκε τις μπασκετικές του επιδόσεις στα γενέθλια της ΝΔ ως πρόβλεψη για νίκη και στις εκλογές του 2027, καθώς παίζοντας μπάσκετ έβαλε τέσσερα στα τέσσερα, οπότε συνειρμικά πάει για την τέταρτη νίκη!

Παρών στην εκδήλωση και ο Κώστας Καραμανλής που δεν μπορούσε να λείψει από την επετειακή εκδήλωση στο ιστορικό χώρο του παλιού αμαξοστασίου της ΟΣΥ στο Γκάζι, ενώ την περασμένη βδομάδα βρέθηκε στις Σέρρες και την Πρώτη ο πατέρας του Αχιλλέας Καραμανλής!

Υγιέστατος και με πλήρη διαύγεια!

Πάντως το δικό του μήνυμα έστειλε ο Αντώνης Σαμαράς από το συνέδριο που διοργάνωσε η εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ" αναφέροντας μια προσωπική του στιγμή με τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή το μακρινό 1979.

"Κάνω την ομιλία μου και όπως κάθομαι μου κάνει ένα ο Καραμανλής. Δεν ήμουν σίγουρος ότι εννοούσε εμένα. Σηκώθηκα, πήγα δίπλα του και μου είπε με τη χαρακτηριστική Σερραϊκή του προφορά: 'Ήταν το ντεμπούτο σου;'.

Του λέω 'Το ντεμπούτο μου ήταν, κύριε Πρόεδρε'. Και όπως είχα τα χέρια έτσι πάνω, μου χτυπάει το χέρι και μου λέει

'Τα πήγες πολύ καλά'.

Ήταν τότε, το 1979, μεγάλη τιμή για έναν βουλευτή αυτές οι λέξεις από έναν ηγέτη άλλωστε που σπάνια εκδηλωνόταν. Κι όμως δεν θα με είχε ακούσει εκεί ο Καραμανλής αν δεν είχε χαλάσει το αυτοκίνητο του Κανελλόπουλου.

Χρειάζεται λοιπόν και τύχη και τύχης δεῖται λαμπρᾶς.

Και είχα πράγματι την τύχη να ζήσω, όπως σας είπα και εντός και εκτός Ελλάδος, έναν Καραμανλή, έναν Ανδρέα και άλλες προσωπικότητες μεγάλες, πολιτικά έμπειρους ανθρώπους.

Να πω προς τους νέους που σήμερα μας ακούν, να μην πιστέψετε ποτέ πως ο κόσμος θα αλλάξει από εκείνους που απλά φωνάζουν πιο δυνατά.

Και να μην διαπραγματευτείτε ποτέ την αξιοπρέπειά σας.