Ευάγγελος Βενιζέλος - Σε πολιτική αμηχανία ο Μητσοτάκης

Η πολιτική αμηχανία στην οποία έχει περιέλθει ο Πρωθυπουργός φοβούμαι ότι τον οδηγεί σε πολιτική επιχειρηματολογία επιδεικτικά ανιστόρητη, σε θεσμικά ατοπήματα και σε περαιτέρω ευτελισμό του Συντάγματος και της διαδικασίας αναθεώρησής του.

Η επιδεικτικά ανιστόρητη επιχειρηματολογία του αφορά το περιβόητο ζήτημα του ρουσφετιού μέσω των βουλευτών και της συγκρότησης πελατειακών δικτύων.

Η θέση του κ. Μητσοτάκη είναι: «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω» κατά των βουλευτών της ΝΔ, η άρση της ασυλίας των οποίων ζητείται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

«Αναμάρτητος» δεν είναι κατά τον κ. Μητσοτάκη ούτε ο βουλευτής της αντιπολίτευσης που ασκεί κριτική, ούτε ο πολίτης που παρακολουθεί και αξιολογεί τα συμβαίνοντα.

Αυτή, μας λέει, είναι η πρακτική των διακοσίων ετών λειτουργίας του ελληνικού κράτους, επέτειο που προφανώς θέλει να εορτάσει ως πρωθυπουργός το 2030.

Δεν θα σχολιάσω το γεγονός ότι την τωρινή «θεσμικά καινοτομική» πρότασή του ο κ. Μητσοτάκης την είχε ρητά και κατηγορηματικά απορρίψει ως αντίθετη με τη λογική του κοινοβουλευτικού συστήματος διακυβέρνησης μόλις στις 22.10.2025 σε συνέντευξη του προς τον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε.

Όπως και την πρόταση για εισαγωγή εκλογικού συστήματος μονοεδρικών περιφερειών.

Ας δεχθώ ότι σκέφτηκε «ωριμότερα» υπό την πίεση των πολιτικών εξελίξεων και προκειμένου να κατασκευαστεί ένας κάποιος θεσμικού χαρακτήρα αντιπερισπασμός.

Η σχέση του με τους θεσμούς είναι δυστυχώς αμιγώς εργαλειακή.

Και πάλι όμως απαιτείται αναθεώρηση του Συντάγματος για να ισχύσει αυτό που είπε και που αντιγράφει το γνωστό γαλλικό μοντέλο που έχει διαμορφώσει τη συμπαθή και ταλαιπωρημένη ομάδα των αναπληρωτών βουλευτών στο πλαίσιο ενός πολιτεύματος ημιπροεδρικού και όχι κοινοβουλευτικού όπως το δικό μας. Ακόμη δε και αν βρεθεί στην επόμενη Βουλή αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών πρόθυμη να υιοθετήσει το υποκριτικό σχήμα της προσωρινής αναπλήρωσης, αυτό μπορεί να ισχύσει για τους βουλευτές της μεθεπόμενης Βουλής, αυτής που αναδεικνύεται μετά την αναθεώρηση, σύμφωνα με τη νομολογία του ΕΔΔΑ (απόφαση Λυκουρέζος κατά Ελλάδας).

Στη Γαλλία πάντως η υποχρέωση προσωρινής αναπλήρωσης στη βουλευτική του ιδιότητα, αφορά πρώτον και καλύτερο τον πρωθυπουργό (βλ. και απόφαση του γαλλικού ΣτΕ της 18.10.2024).

Τα δε καλύτερα ρουσφέτια είναι τα πολύ μεγάλα που στην Ελλάδα θέλουν προσωπική και συγκεντρωμένη εξουσία αυτού που αποφασίζει, δηλαδή πρωθυπουργικού επιπέδου.

Ρουσφέτια, είτε προς άτομα είτε προς κοινωνικές ομάδες γιατί το ανώτερο στάδιο του ρουσφετιού είναι ο λαϊκισμός και οι επιδοματικές πολιτικές και το ανώτερο στάδιο του πελατειακού κράτους είναι το «επιτελικό» κράτος.

Όποιος δεν έχει ιστορική μνήμη, αλλά θεωρεί μείζονα αξία την παράταση της εξουσίας του, αναλαμβάνει τον κίνδυνο να οδηγήσει τη χώρα προς το θεσμικό και πολιτικό αδιέξοδο. Οπότε η ευθύνη μεταφέρεται εκεί που εντέλει και πάντα ανήκει, στους πολίτες.-

Τάδε έφη ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή ΑΠΘ.

Τα συμπεράσματα …δικά σας!