Γεώργιος Παπανικολάου (προσφορά στην ανθρωπότητα – τεστ ΠΑΠ στη γυναίκα) Του Ηρακλή Ευγενίδη

Ο Γεώργιος Παπανικολάου υπήρξε ένας από τους εξέχοντες επιστήμονες του 20^ου αιώνα. Ένας διάσημος Έλληνας της διασποράς. Γιατρός, βιολόγος και ερευνητής. Το έργο και η προσφορά του στην επιστήμη και στην ανθρωπότητα πολύ σημαντικό και με ουσία μέχρι σήμερα.

Γεννήθηκε στην Κύμη της Εύβοιας. Ο πατέρας του ο Νικόλαος Παπανικολάου ήταν ένας από τους διασημότερους γιατρούς της εποχής με μακρόχρονη σταδιοδρομία στην ιατρική. Λόγω, μάλιστα, του τεράστιου κοινωνικού του έργου είχε εκλεγεί δυο φορές Δήμαρχος Κύμης και επίσης βουλευτής Ευβοίας και Καρυστίας.

Ο πατέρας του ήταν αυτός που θα έστρεφε και τον Γεώργιο Παπανικολάου στην ιατρική επιστήμη.

Αργότερα, βέβαια, η προσωπική φιλοδοξία του νεαρού Παπανικολάου θα τον έσπρωχνε να ξεπεράσει τα όρια των προσδοκιών του πατέρα του. Μετά το τέλος των Γυμνασιακών σπουδών του θα γραφτεί στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1898 και θα λάβει το πτυχίο του το 1904 σε ηλικία δηλαδή μόλις 21 ετών.

Από μικρή ηλικία ακόμη ο Γεώργιος Παπανικολάου είχε επιδείξει μια έντονη φιλομάθεια και φρόντιζε να διευρύνει τη μόρφωσή του με την εκμάθηση ξένων γλωσσών. Παράλληλα, θα αναπτύξει ένα έντονο ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία και την ποίηση και από νωρίς θα διαβάσει Νίτσε, Καντ, Σοπενχάουερ.

Το 1907 θα πάει στη Γερμανία όπου παρακολουθεί μαθήματα βιολογίας υπό τους καθηγητές Χάικελ και Βάσμαν. Στη διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία θα έλθει σε επαφή με σημαντικούς στοχαστές της εποχής του, όπως ο Αλέξανδρος Δελμούζος, ο Γεώργιος Σκληρός και ο λογοτέχνης Κωνσταντίνος Χατζόπουλος.

Μετά την ανακήρυξή του σε διδάκτορα του Πανεπιστημίου αποφασίζει να επιστρέψει στην Αθήνα το 1910, όπου παντρεύεται την Ανδρομάχη Μαυρογένη (απόγονο της Μαντώς Μαυρογένους).

Οι συνθήκες, όμως, που επικρατούν στη χώρα δεν είναι ευνοϊκές για τα σχέδιά του και έτσι αποφασίζει να φύγει και πάλι.

Το 1913 ο Παπανικολάου αναχώρησε για τις ΗΠΑ. Οι επιστημονικές ικανότητές του αλλά και το ήθος του θα εκτιμηθούν και γρήγορα θα κληθεί να εργασθεί ως βοηθός στον κλάδο της ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Κορνέλ. Ο Γεώργιος Παπανικολάου στο Κορνέλ επέλεξε να μη διδάσκει για να είναι αφοσιωμένος ολοκληρωτικά στην έρευνά του.

Η βασική του έρευνα θα στραφεί σε προβλήματα αναπαραγωγής σχετιζόμενα με τη λειτουργία των γεννητικών οργάνων, τον καθορισμό του φύλου, τη λειτουργία των ενδοκρινών αδένων και των φυλετικών ορμονών. Πλην όμως του ορμονικού προσδιορισμού του γεννητικού κύκλου των γυναικών, ερεύνησε και παθολογικές καταστάσεις, ώσπου πέτυχε τη συγκλονιστική ανακάλυψη της ύπαρξης καρκινικών κυττάρων σε περιπτώσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε επιχρίσματα. Το 1943 θα δημοσιευτεί η μονογραφία του «Διάγνωση του καρκίνου δια του κολπικού επιχρίσματος», στην οποία τονίζεται ότι και οι προκαρκινωματώδεις ακόμη καταστάσεις μπορούν να διερευνηθούν έγκαιρα και να θεραπευθούν.

Ο Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σιωπηλός αγωνιστής της επιστήμης είναι ο άνθρωπος, ο οποίος «χάρισε ζωή στις γυναίκες ολόκληρου του κόσμου».

Σήμερα χάρη στο τεστ Παπανικολάου εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον πλανήτη μπορούν και ζουν μια ζωή απαλλαγμένες από το άγχος του καρκίνου. Το τεστ Παπανικολάου είναι ένα ανώδυνο και έγκυρο τεστ που επιτρέπει την έγκυρη διάγνωση του κακοήθους όγκου της μήτρας.

Η προσφορά του Παπανικολάου είναι μεγάλη και ανεκτίμητη. Το τεστ Παπ δεν είναι διαγνωστικό, αλλά είναι τεστ ελέγχου που «δείχνει» τις γυναίκες εκείνες που χρειάζονται περαιτέρω «έλεγχο» προλαμβάνοντας έτσι τον καρκίνο της μήτρας.

Σήμερα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει εξοικειωθεί με το τεστ Παπ και όλα αυτά ακούγονται τόσο φυσικά ώστε να μη σκεπτόμαστε πάνω σε πια ερευνητικά δεδομένα στηρίχτηκαν και πόση δουλειά, επιμονή και υπομονή απαιτήθηκαν από το ζεύγος Παπανικολάου.

Είναι, φαίνεται, αυτή η μοίρα του πεθαμένου ερευνητή, του ερωτευμένου με το αντικείμενό του: Να «πορεύεται μόνος κατάμονος στην κορυφή του κόσμου».