Γιώργος Ανδρέου -Το ΔΗΠΕΘΕ μας προσφέρει ανεκτίμητο έργο στην πόλη μας

«Το ΔΗΠΕΘΕ μας (κι όλα τα ΔΗΠΕΘΕ που λειτουργούν όπως περιγράφουν οι κανονισμοί λειτουργίας τους κι η προγραμματική τους με το Υπουργείο Πολιτισμού, τον αντίστοιχο δήμο και την Περιφέρεια στην οποία υπάγονται) προσφέρει ανεκτίμητο έργο στην πόλη και τον Νομό Σερρών. Όλοι ξέρουμε (κι ας σιωπούμε από αξιοπρέπεια) πόσο δύσκολη είναι η οικονομική και κοινωνική κατάσταση ειδικά στις περιοχές της Ελλάδας που δεν είναι τουριστικές, στις πόλεις που “δεν έχουν μπροστά τους θάλασσα”.

Όχι πως ο Τουρισμός χωρίς άμυνες και όρια είναι λύση κι απάντηση στα μεγάλα θέματα της χώρας, αλλά τουλάχιστον αφήνει ένα (μικρό) εισόδημα στους ντόπιους μαζί με μια (λειψή) αίσθηση κοσμοπολιτισμού. Οι περιοχές όμως που ήταν κυρίως αγροτικές (και πολύτιμες), μετά την συντριπτική μείωση του ποσοστού ενασχόλησης (χονδρικά, από 30% στο…5%), βρέθηκαν σε δεινή θέση και οι κάτοικοι τους παραμένουν αβοήθητοι, ειδικά οι νέοι (που φεύγουν, γι’ αυτό ο πληθυσμός συνεχώς μειώνεται και αδυνατίζει η δυναμική του). Στο γκρίζο αυτό τοπίο, τα ΔΗΠΕΘΕ είναι ένα φως – δίνουν οργανωμένους χώρους δράσεων, εξειδικευμένο προσωπικό, προσφέρουν πολιτισμό που γεννούν και φιλοξενούν πολιτισμό που έρχεται από την υπόλοιπη Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό.

Θα πίστευε κανείς πώς σε τέτοιες συνθήκες η πολιτεία θα έκανε το καλύτερο για να στηρίξει και να “οχυρώσει” τα ΔΗΠΕΘΕ (γράφω “η πολιτεία”, όχι “η κυβέρνηση”, επειδή δυστυχώς όλες οι πρόσφατες και λιγότερο πρόσφατες κυβερνήσεις έχουν επιδείξει την ίδια συμπεριφορά).

Όποιος θα πίστευε λοιπόν κάτι τέτοιο, θα έκανε μεγάλο λάθος. Μας στηρίζουν οι δήμοι και οι Περιφέρειες. Το κεντρικό κράτος μας επιχορηγεί με το…γιγαντιαίο ποσόν των €80.000 (Εθνικό, ΚΘΒΕ, Λυρική ξεκινούν από τα 10.000.000, ναι, δέκα εκατομμύρια και… ανεβαίνουν), ενώ μας έχει εμπλέξει με όλα τα δύσκολα: Ενιαίο μισθολόγιο (δεν το έχουν τα μεγάλα κρατικά θέατρα), κοινωφελείς επιχειρήσεις (δεν μπορούμε να μπούμε στο ΕΣΠΑ ούτε να ξεφύγουμε από τους μνημονιακούς νόμους και να εφαρμόσουμε το οργανόγραμμα μας.

Οι περισσότεροι υπάλληλοι μας είναι έκτακτοι που απολύονται στο ενδεκάμηνο, για να μην θεμελιώσουν δικαίωμα αορίστου χρόνου – μετά από πολύχρονη απασχόληση…).

Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για την άδικη αντιμετώπιση των ΔΗΠΕΘΕ από την πολιτεία. Να άλλο ένα παράδειγμα: Εμείς οι καλλιτεχνικοί διευθυντές (εκτός από έναν εξαιρετικά φειδωλό μισθό) δεν δικαιούμαστε αποζημίωση κατοικίας ούτε πλήρη μεταφορικά, ούτε υπηρεσιακό τηλέφωνο. Είμαστε… χορηγοί του οργανισμού τον οποίο υπηρετούμε!

Το τελευταίο εξάμηνο, στα πλαίσια μιας συνολικής διαβούλευσης για τα κρατικά θέατρα, έχει συσταθεί μια αξιόλογη επιτροπή η οποία θα κάνει βελτιωτικές προτάσεις (και) για τα ΔΗΠΕΘΕ. Εμείς οι καλλιτεχνικοί διευθυντές εκθέσαμε δια ζώσης στην επιτροπή και με γραπτά υπομνήματα τις παρατηρήσεις και τα αιτήματα μας. Περιμένουμε με συγκρατημένη αισιοδοξία (τέτοιες πρωτοβουλίες έχουν συμβεί και στο παρελθόν και δυστυχώς δεν ευοδώθηκαν).
Να γιατί η επιτυχία στο θέατρο Κήπου στην Θεσσαλονίκη (και σε όλη την καλοκαιρινή περιοδεία μας) μας γεμίζει με χαρά και δίκαιη ικανοποίηση. Επειδή δεν είναι αυτονόητη ούτε χωρίς μεγάλη προσπάθεια.
Ευχαριστώ άλλη μια φορά τους συντελεστές της παραγωγής μας και όλο το προσωπικό του ΔΗΠΕΘΕ ΣΕΡΡΩΝ.»

Τάδε έφη ο Γιώργος Ανδρέου που εξαίρει την πολυσήμαντη αξία και τον σπουδαίο ρόλο, που διαδραματίζει ο θεσμός των ΔΗΠΕΘΕ 

Και τον υπηρετεί και ο ίδιος!

Κ. Πεταλωτής