Κώστας Σαραφίδης -Γιατί ΠΑΣΟΚ …

Αν και οι δημοσκοπήσεις είναι "σκληρές" με το ΠΑΣΟΚ, η αλήθεια είναι πως είναι το μόνο που κινείται θεσμικά και παρουσιάζει τεκμηριωμένες προγραμματικές θέσεις.

Η πολιτική είναι ζήτημα επιλογών και προτεραι­οτήτων, για τις οποίες επιβάλλονται συγκρούσεις και κόκκινες γραμμές.

Η μάχη πρέπει να δοθεί με συνέπεια και ξεκάθαρους στόχους.

Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να μετατρέψει την ιστορία του, σε ‘’θελκτικό ανάγνωσμα’’ της σημερινής εποχής.

Να συνομιλήσει με την κοινωνία και όχι να περιμένει να απευθυνθεί ή ίδια σε αυτό. Στο πολιτικό σκηνικό κυριαρχούν καταγγελτικές φωνές.

Το ΠΑΣΟΚ ως σταθερά υπεύθυνη δύναμη, δεν μπορεί και δεν πρέπει να παίξει αυτό το ρόλο. Οφείλει να διαβεί με μαεστρία τις συμπληγάδες του ΛΑΪΚΙΣΜΟΥ και του ΕΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Μεγάλο κομμάτι των πολιτών έχει εγκλωβιστεί στην λογική της τιμωρίας, μόνο που αυτή δεν παράγει λύσεις.

Όταν ο θυμός γίνει ‘’πολιτική ταυτότητα’’ το μόνο που εξυπηρετεί είναι η ανάγκη για καθαρούς ενόχους, ενώ η χώρα έχει ανάγκη για καθαρές λύσεις.

Ο θυμός δεν οδηγεί στην ελπίδα, απλά σε κάποιες των περιπτώσεων, δίνει οντότητα σε ‘’αόρατους’’ πολίτες, που σε διαφορετική περίπτωση θα ήταν σκιές, και θα αποτελούσαν την ‘’αγέλη των ηλιθίων’’ κατά τον UMBERTO ECO.

Στον εσωτερικό κομματικό διάλογο είχε επικρατήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, το ζήτημα των συνεργασιών.

Ένας διάλογος που τελικά είχε ως αποτέλεσμα την φαλκίδευση της πορείας προς τα εμπρός.

Η συνεργασία με τη ΔΕΞΙΑ στοίχισε στο ΠΑΣΟΚ, αν και δεν ήταν ο μοναδικός λόγος της κατάρρευσης του. Άλλωστε το κάθε γεγονός θα πρέπει να κρίνεται υπό το πρίσμα των συνθηκών που επικρατούσαν την χρονική περίοδο κατά την οποία συντελέστηκε.

Τότε υπήρχαν ειδικοί λόγοι ‘’εθνικής επιβίωσης’’, που είχαν καταστήσει τη συνεργασία επιβεβλημένη.

Για το ΠΑΣΟΚ σήμερα ή μόνη οδός είναι η αυτόνομη πορεία, μέσω ορθών επιλογών, για την επίτευξη του καλύτερου αποτελέσματος.

Οι ‘’χλιαρές’’ πολιτικές απλά μεταθέτουν χρονικά το ζητούμενο, που ποτέ δεν έρχεται. Η χώρα πήγε μπροστά μόνο στις περιπτώσεις που υπήρχε ένας συγκεκριμένος στόχος, και οι πολιτικές δεν στηρίζονταν σε αποτυχημένες συνταγές που επιβάλλονταν από το ‘’περιθώριο’’, που ένιωθε ότι έτσι αποκτούσε φωνή.

Η κυβερνητική παράταξη έχει επιλέξει αντίπαλο, τον ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ, που δεν προήλθε από παρθενογένεση, και φέρει στο κιβώτιο του, που ενίοτε μπορεί να είναι ‘’άδειο’’, ‘’νεοαριστερούς’’ αρχάγγελους δεξιάς απόχρωσης.

Την ίδια επιλογή έχουν κάνει και επιχειρηματικά - εκδοτικά συμφέροντα.

Με την κατάθεση προτάσεων και εκφέροντας υπεύθυνο λόγο, από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, θα εμπεδωθεί η πεποίθηση, κατά την γνωστή κινηματογραφική ατάκα: ‘’………….τελικά μουλάρι ο Αστραχάν’’, όσο αφορά έωλες δοκιμασμένες - παρωχημένες υποσχέσεις.

Το αφήγημα της Κυβέρνησης συνοψίζεται στο αίτημα για σταθερότητα, στην ουσία δηλαδή στο «φόβο» της επανάκαμψης της Αντιπολίτευσης.

Ευτυχώς στις Δημοκρατίες η επιλογή γίνεται μέσω της εκλογικής διαδικασίας, και ποτέ πριν από αυτή.

Τον τελικό λόγο έχουν οι πολίτες που πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη της ενεργοποίησής τους.

Είναι η μεγάλη αν όχι η τελευταία ευκαιρία του ΠΑΣΟΚ, να αποδείξει ότι ο στόχος πρέπει να είναι το μέλλον και όχι η συγκυρία.