Μπαχαρης Μπαχαροπουλος - Αμφίπολη: ΜΕΤΡΑ ΤΩΡΑ πριν θρηνήσουμε………

Καταρχάς, θα ήθελα να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου στην οικογένεια των δύο συνανθρώπων μας που έχασαν τη ζωή τους στο πρόσφατο τραγικό δυστύχημα στην Παλαιοκώμη.
Μια μητέρα με το παιδί της, δυο άνθρωποι που έφυγαν από το σπίτι τους και δεν γύρισαν ποτέ.
Η συζήτηση για την ασφάλεια στους δρόμους δεν μπορεί να ξεκινά μόνο μετά από ένα θανατηφόρο τροχαίο. Δεν πρέπει κάθε φορά να περιμένουμε να υπάρξουν θύματα για να αναγνωρίσουμε ότι ένα σημείο ή ένας δρόμος είναι επικίνδυνος.
Γνωρίζουμε ότι ο νέος οδικός άξονας Δράμας – Αμφίπολης παραμένει μια σημαντική εκκρεμότητα.
Όμως μέχρι να γίνει ο νέος δρόμος, υπάρχει ένα πολύ απλό και κρίσιμο ερώτημα:
«Μέχρι να γίνει ο νέος δρόμος, τι κάνουμε για να προστατεύσουμε τις ζωές των ανθρώπων;»

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
Θέλω ιδιαίτερα να αναδείξω ένα συγκεκριμένο σημείο στην είσοδο – έξοδο του δρόμου Αμφίπολης–Δράμας, εκεί όπου βρίσκονται το Δημοτικό, το Γυμνάσιο Παλαιοκώμης και το Αθλητικό Κέντρο.
Πρόκειται για ένα σημείο με κλειστή στροφή, από το οποίο διέρχονται καθημερινά μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί και αθλούμενοι.
Και εδώ δεν μιλάμε για μια θεωρητική εκτίμηση κινδύνου.
Υπάρχει ήδη πρόσφατο φαινόμενο ιστορικό ατυχήματος (Φεβρουάριο του 2026).
Τα σχολεία έχουν κάνει έγγραφη αναφορά στην Αστυνομία Αμφίπολης και σύμφωνα με όσα έχουν γνωστοποιηθεί, το σημείο έχει χαρακτηριστεί πολύ επικίνδυνο και έχει κριθεί αναγκαία η λήψη πρόσθετων μέτρων για την αποτροπή ατυχήματος.
Άρα το ερώτημα είναι συγκεκριμένο και δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο:
«Αφού έχει επισημανθεί εγγράφως η επικινδυνότητα του σημείου και υπάρχει ήδη ατύχημα, γιατί μέχρι σήμερα δεν έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα;
Πρέπει να περιμένουμε να τραυματιστεί ή να σκοτωθεί κάποιος για να παρέμβουμε;»
Δεν μπορούμε να λειτουργούμε με τη λογική
«πρώτα συμβαίνει το δυστύχημα και μετά παίρνουμε μέτρα».
Δεν έχει σημασία ποιος είναι αρμόδιος – έχει σημασία να γίνει η παρέμβαση.
Ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται αν η αρμοδιότητα βρίσκεται στην Περιφέρεια, στον Δήμο ή σε κάποια άλλη υπηρεσία.
Ο γονιός θέλει να ξέρει ότι το παιδί του μπορεί να πάει στο σχολείο και να επιστρέψει με ασφάλεια.
Ως Δήμος, οφείλουμε να κάνουμε ό,τι βρίσκεται μέσα στις αρμοδιότητές μας. Ταυτόχρονα, όμως, έχουμε υποχρέωση να πιέσουμε θεσμικά τον αρμόδιο φορέα ώστε να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις.
Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν έχει σημασία ποιος θα βγει να πει ότι «δεν ήταν δική μου αρμοδιότητα».
Έχει σημασία να μην υπάρξει άλλο θύμα.