Πανσερραϊκός Che Guevara Club: Το τέλος του μαρτυρίου
Πανσερραϊκός – Παναιτωλικός 1-1: Τα Λιοντάρια του Πανσερραϊκού άγγιξαν την ανατροπή, αλλά η ισοπαλία τους έστειλε οριστικά στη Super League 2. Το αποτέλεσμα σχολιάζει ο Πανσερραϊκός Che Guevara Club.
Μετά από τόσους μήνες που βιώσαμε ένα μαρτύριο χωρίς τέλος, σήμερα ζήσαμε το τέλος του μαρτυρίου.
Είδαμε μία ομάδα που χτίστηκε το καλοκαίρι, χωρίς κανένα ρεαλιστικό σχεδιασμό.
Μια ομάδα που σερνόταν από το 1ο δευτερόλεπτο της χρονιάς.
Που έτρωγε τα γκολ σα στραγάλια και τα έβαζε με το σταγονόμετρο.
Μια ομάδα που δεν έπεισε ποτέ ότι θα μπει σε ένα ματς και θα φάει σίδερα.
Κι όμως, ήμασταν εκεί. Πάντα και παντού.
Σε κάθε ματς στο Λάκκο των Λεόντων, και σε κάθε εκτός έδρας, οποτεδήποτε άνοιξε θύρα για εμάς.
Με συνθήματα, με συνεχή προσπάθεια να βοηθήσουμε την ομάδα, να φτάσει έστω τα όποια χαμηλά στάνταρ θα μπορούσε να πιάσει, έτσι όπως είχε δομηθεί.
Πολλές φορές δεν το πιστεύαμε ούτε καν οι ίδιοι μέσα μας, αλλά προσπαθούσαμε να εμψυχώσουμε τους παίχτες μας. Αποφύγαμε τη γιούχα και τη σκληρή κριτική, γιατί πλέον δε θα άλλαζε κάτι.
Η κατάσταση ήδη ήταν χωρίς επιστροφή από το καλοκαίρι.
Προδιαγεγραμμένη και κακογραμμένη.
Εδώ ήμασταν, εδώ είμαστε κι εδώ θα είμαστε. Θα πιούμε το πικρό ποτήρι, θα ανασυνταχθούμε και θα ξαναβρεθούμε στις επάλξεις.
Ειδικά, εσείς οι μικροί σε ηλικία, αλλά μεγάλοι σε καρδιά.
Που τραγουδήσατε όλη τη χρονιά.
Που λέγατε στο σχολείο σας ότι είστε Πανσερραϊκός, υπερήφανα.
Που ζωγραφίζατε σε χαρτόνια τα ονόματα των παικτών, ζητώντας τις φανέλες τους, έστω κι αν η ομάδα σας πίκραινε.
Έχετε κάνει τη σωστή επιλογή. Όχι την πιο αποδοτική σε τίτλους και χαρές. Αλλά τη σωστή. Υποστηρίζετε την τοπική σας ομάδα, της πόλης και του Νομού στον οποίο μεγαλώνετε.
Να θυμάστε, ότι αυτή η ομάδα είναι από τα λίγα πράγματα που ακόμη και σήμερα μεγαλώνουν τις Σέρρες.
Θα την περάσουμε κι αυτή τη δύσκολη στιγμή. Όπως τόσες και τόσες άλλες στο παρελθόν.
Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις τελειώνουν, αλλά το Λιοντάρι ζει και αναπνέει καθημερινά μέσα στην πόλη. Κάθε απόγευμα θα είμαστε εκεί, απέναντι από την Πυροσβεστική, στο γνωστό στέκι που εδώ και 20 χρόνια δεν έμεινε ούτε μέρα κλειστό. Εκεί που το φως και η φλόγα δεν έσβησαν ποτέ.
Εκεί θα ξανασυγκεντρωθούμε, θα ξανατραγουδήσουμε, θα επιστρέψουμε, όπως μόνο εμείς ξέρουμε. Μέχρι να ξαναβρεθούμε στη Θύρα 5.
ΜΕ ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ!
PANSERRAIKOS CHE GUEVARA CLUB GATE 5