Σε πολιτική ομηρία η κυβέρνηση εξαιτίας του ΟΠΕΚΕΠΕ

Μόνο εύκολα δεν μπορεί η κυβέρνηση να διαχειριστεί τις μέχρι σήμερα διώξεις από την Ευρωπαική Εισαγγελία, λόγω του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ λογικά θα είναι ακόμη πιο δύσκολη η διαχείριση, όταν θα έρθουν και νέες διώξεις και μάλιστα λίγες μέρες πριν τις εκλογές.

Μάλιστα η κατάσταση θα χειροτερεύσει κυρίως μετά τη δημοσιοποίηση των ηχογραφημένων συνομιλιών, όλων των εμπλεκόμενων πολιτικών.

Και αυτό συμβαίνει γιατί από την μία η κυβέρνηση θέλει να δώσει την αίσθηση στην κοινωνία ότι δεν συγκαλύπτει το σκάνδαλο και από την άλλη ο ίδιος ο πρωθυπουργός πρέπει να δώσει την αίσθηση στην κοινοβουλευτική του ομάδα πως δεν εγκαταλείπει τους βουλευτές του, μετατρέποντάς τους σε εξιλαστήρια θύματα.

Ήδη κατέρρευσε το κυβερνητικό αφήγημα περί σταθερότητας σαν χάρτινος πύργος, ενώ η πετυχημένη διαχείριση κρίσεων, που είχαμε μέχρι σήμερα, μοιάζει να ανήκει στο μακρινό παρελθόν!

Για την κυβέρνηση και τον Μητσοτάκη Δύσκολη η διαχείριση των βουλευτών

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει πιστωθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια μια πετυχημένη διαχείριση των κρίσεων, και κυρίως των περισσότερο σοβαρών.

Με όση σημασία έχει η υπενθύμιση του μακρινού 2020, επιτυχής ήταν ο τρόπος αντίδρασης στην υβριδική τουρκική εισβολή στον Εβρο, ή στην κρίση του Αιγαίου, ή στην πανδημία και κυρίως στην οργάνωση των εμβολιασμών.

Ολα αυτά μπορεί να απέχουν χρονικά, όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι συνθέτουν ένα μεγάλο μέρος της επιχειρηματολογίας για την διαχειριστική επάρκεια του Πρωθυπουργού.

Υπάρχουν όμως και άλλες κρίσεις, τις οποίες ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να ξεπέρασε κάπως, όμως κάθε μία από αυτές αφήνει και μικρότερες ή μεγαλύτερες πληγές.
Πρόκειται κυρίως για κρίσεις που οφείλονται σε αβελτηρία της ίδιας της κυβέρνησης, όπως τις υποκλοπές, τα Τέμπη και τώρα τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Θα μου πεις δεν έκανε τίποτα στην πιο σημαντική κρίση, αυτή της αισχροκέρδειας, που τυραννά την κοινωνία που προσπαθεί να ζήσει με ψίχουλα αλλά η έκβασή της τουλάχιστον μέχρι σήμερα δεν επηρέασε το εκλογικό αποτέλεσμα

Σε αυτό το είδος κρίσεων, οι αντιδράσεις του Πρωθυπουργού και του στενού του επιτελείου είναι κατά κανόνα σπασμωδικές και εμβαλωματικές.

Αυτό παρατηρείται και επιβεβαιώνεται στην παρούσα συγκυρία, υπό την πίεση των δικογραφιών του διαβιβάζονται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Η πολιτικά δυσεξήγητη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς μάλλον μπέρδεψε τα πράγματα καθώς η κυβέρνηση παρουσιάζει πλέον την εξής ιδιομορφία:

Αποτελείται συνολικά από 22 υπουργούς (συμπεριλαμβανομένου του αντιπροέδρου της κυβέρνησης).

Οι εννιά εξ αυτών - δηλαδή το 40% του υπουργικού συμβουλίου - είναι εξωκοινοβουλευτικοί: Γεραπετρίτης, Λιβάνιος, Παπασταύρου, Φλωρίδης, Μενδώνη, Τουρνάς, Παπαστεργίου, Σχοινάς, Σκέρτσος.

Από τους υπόλοιπους 13, οι 12 εκλέγονται σε κάποια εκλογική περιφέρεια εντός της Αττικής: Χατζηδάκης, Πιερρακάκης, Δένδιας, Ζαχαράκη, Γεωργιάδης, Θεοδωρικάκος, Κεραμέως, Χρυσοχοΐδης, Πλεύρης, Μιχαηλίδου, Κικίλιας, Κεφαλογιάννη - και μόνο ο Δήμας εκλέγεται στην Κόρινθο, μόλις ογδόντα χιλιόμετρα από την Αθήνα

Αυτό το παράδοξο δεν ξέρω αν απασχολεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά ξέρω καλά πως απασχολεί όλη την κοινοβουλευτική ομάδα που πρέπει με κάποιο τρόπο να ενισχύσει το «αποτύπωμα» της κυβέρνησης εκτός Αθηνών

Πάντως η πρόταση για το ασυμβίβαστο της θέσης του υπουργού με εκείνη του βουλευτή και μάλιστα με προσωρινές αναστολές των ιδιοτήτων και αλλαγές στη σύνθεση της Βουλής σε κάθε ανασχηματισμό, προκάλεσε πολλαπλές απορίες και αντιδράσεις βουλευτών κάθε κατηγορίας.

Πάντως η κρίση που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ τείνει να μετατραπεί σε κρίση ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές του – εν τέλει και τους ψηφοφόρους των βουλευτών.

Καταρχήν υπάρχει δυσφορία λόγω της προτίμησης του Κυριάκου Μητσοτάκη να διορίζει εξωκοινοβουλευτικά στελέχη σε νευραλγικές κυβερνητικές θέσεις, αλλά και επειδή πολλά από αυτά προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ.

Επιπλέον ένα μεγάλο μέρος της ΚΟ διακατέχεται από πολύ έντονη αγωνία για την επανεκλογή του, ενώ το ερώτημα που τίθεται εκ των πραγμάτων, είναι αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κατορθώσει να υπερβεί και αυτήν την κρίση, όπως όλες τις προηγούμενες και, ταυτόχρονα, να επινοήσει μία ρεαλιστική εκλογική προσδοκία.

Ειδάλλως μόνο να πέσει μπορεί η κυβέρνηση, παρόλη την «ασφάλεια» της ανεπαρκούς και αναξιόπιστης αντιπολίτευσης.