Σέρρες: Η εξέγερση του Πολυτεχνείου η κορύφωση του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος
«Το ψωμί, παιδεία, ελευθερία συνεχίζει να υφίσταται, συνεχίζει να δονεί τις ψυχές και τις καρδιές και το νου των συμπολιτών μας και όλων μας με ένα διαφορετικό βέβαια πλαίσιο». Αυτό αναφέρει ο κ. Παπαχρήστου από την ΑΔΕΔΥ Σερρών που μαζί με το Εργατικό Κέντρο των Σερρών και τους φορείς πραγματοποίησαν πορεία για την 53 επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου χτες στη πόλη μας.
Μάλιστα πάνω από 17 σύλλογοι έδωσαν το παρών, με θετική εντύπωση να αφήνει η εκπροσώπηση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ στην εκδήλωση, κυρίως μετά την ένταση που προκάλεσε για ακόμα μια φορά ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Μα είναι δυνατόν να μας κάνει βέβαια εντύπωση αν πάνε να καταθέσουν νέοι φοιτητές στεφάνι για το Πολυτεχνείο;
Ανεξάρτητα από το πολιτικό χώρο τον οποίο δεν επέλεξαν, ακόμα και αν συμμετέχουν σε φοιτητικές παρατάξεις είναι μια μέρα που τουλάχιστον θα τη θυμούνται και καλά κάνουν και την τιμούν.
Πάντως πλήθος κόσμου έδωσε φέτος το παρών στη πορεία για το Πολυτεχνείο καθώς όπως τόνισε και ο κ. Παπαχρήστου «Χρειαζόμαστε τις απαραίτητες εκείνες συνθήκες για να μπορέσουμε να έχουμε τη ζωή μας κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο».
Στο ίδιο πλαίσιο και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Παύλος Συμεωνίδης σημείωσε πώς
«17 Νοέμβρη σήμερα τιμούμε την επέτειο του Πολυτεχνείου. Επέτειο που είναι ίση με τους αγώνες που δίνονται από τους φοιτητές αλλά και από τους εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι, όπως και όλοι οι πολίτες, πλήττονται από την ακρίβεια και αυτή η μέρα δίνει το σύνθημα και υπενθυμίζει ότι μόνο με αγώνες κερδίζονται τα εργασιακά δικαιώματα».
Όσο για το ΚΚΕ και την Τομεακή Οργάνωση Σερρών, έκανε την δική του συγκέντρωση στην πλατεία Ελευθερίας
Ευτυχώς όταν και οι δύο συγκεντρώσεις ολοκληρώθηκαν, άπαντες στάθηκαν μπροστά από το άγαλμα της Εθνικής Αντίστασης, για τις καταθέσεις των στεφάνων, ως ένδειξη τιμής στους αγωνιστές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Εξάλλου η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελεί αν όχι την μοναδική, ίσως την μεγαλύτερη αντιδικτατορική συλλογική στιγμή κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
Αν μη τι άλλο ήταν κορύφωση του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος που προκάλεσε τη συμπάθεια και την υποστήριξη ευρύτερων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.
Και ναι στην κατάληψη συμμετείχαν φοιτητές και φοιτήτριες από όλα τα Πανεπιστήμια, αλλά και μαθητές και μαθήτριες, όσο και νέοι και νέες που πλημμύρισαν τους χώρους του, όταν έγινε γνωστό το γεγονός.
Για ένα τριήμερο, χιλιάδες κόσμος συγκεντρώθηκε μέσα και γύρω από το Πολυτεχνείο, διαδηλώνοντας κατά του καθεστώτος.
Βέβαια ο φόβος για μια γενικευμένη εξέγερση εναντίον τους, οδήγησε το καθεστώς στην ανάληψη δραστικών μέτρων και έτσι βγήκε ο στρατός στο δρόμο και μπήκε το τανκ στο Πολυτεχνείο.
Οι εικόνες του τανκ, μπορεί να προκάλεσαν διεθνή συγκίνηση, μόνο που ήρθε μια νέα χούντα, χειρότερη από την προηγούμενη να βάλει και πάλι το λαό στο «γύψο» και να ξεχαστούν οι εκλογές που ετοίμαζε ο Παπαδόπουλος και η παρέα του.
Κι όμως έπρεπε να χαθεί η μισή Κύπρος για να πέσει η χούντα και να επανέλθει η δημοκρατία στο τόπο μας
Χωρίς να ανοίξει ρουθούνι και χωρίς να ανοίξει ποτέ ο φάκελος της Κύπρου, που χάθηκε στα άδυτα του κοινοβουλευτισμού.
Μια δεν μπορούσε η Ν.Δ, μια δεν ήθελε το ΠΑΣΟΚ και ο Αλέξης ούτε καν το θυμήθηκε, με τα μνημόνια και την Μέρκελ πάνω από το κεφάλι του
Σήμερα δεν ισχύουν οι συνθήκες που ίσχυαν τον Νοέμβρη του 1973, μιας και άλλαξε και η ίδια η κοινωνία και συνεπώς το νόημα του γεγονότος του πολυτεχνείου κινδυνεύει να χάσει τη συνοχή του…
Προχθές μάλιστα έπρεπε να συνεδριάσουν τα μέλη των κεντρικών συμβουλίων του υπουργείου Πολιτισμού, ΚΑΣ και ΚΣΝΜ, για να κηρύξουν ως νεότερα μνημεία την κεντρική πύλη και τμήμα της περίφραξης του ιστορικού κτηριακού συγκροτήματος του Πολυτεχνείου επί της οδού Πατησίων.
Κάποτε θα το έφτιαχναν οι ίδιοι οι φοιτητές με το αίμα τους….
Και με τον …τσαμπουκά τους!