Σέρρες - ο χρόνος κυλά υπέρ των «εξεγερμένων»

«Γάιδαρος που δεν ‘μποδίζει, άφησέ τον κι ας γκαρίζει», λέει ο θυμόσοφος λαός, για όλους όσους παρεμποδίζουν, αλλά ουσιαστικά επιτρέπουν στους υπόλοιπους να κάνουν την δουλειά τους.


Αυτό έφτιαχναν μέχρι τώρα και για χρόνια οι κυβερνήσεις, όσον αφορά τους αγρότες, που είχαν το συνήθειο κάθε χρόνο να βγαίνουν στους δρόμους και να ζητάνε βοήθεια, μπας και σώσουν την χρονιά τους.

Την μια χρονιά τους έσωζαν οι καλές τιμές των «γεννημάτων», την άλλη οι επιδοτήσεις και οι αποζημιώσεις και την άλλη κάποια χρήματα και το πετρέλαιο και το ρεύμα!

Έλα όμως πως φέτος είχαμε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και δεν φτάνουν τα χρήματα των επιδοτήσεων, ούτε τα χρήματα για τις αποζημιώσεις;

Αν προσθέσουμε και τους ελέγχους, που βγάζουν εκτός, χιλιάδες από τους αγρότες μας και για προσθέσετε και όλους όσους έχασαν τα κοπάδια τους από την ευλογιά;


Και τις τιμές των προιόντων που έπεσαν τόσο που δεν αξίζει καν να μαζευτούν τα γεννήματα από τα χωράφια, έχουμε σαν αποτέλεσμα αυτό που γίνεται στο κόμπο και τους δρόμους όλης της χώρας!


«Οι έντιμοι αγρότες και κτηνοτρόφοι, που είναι η συντριπτική πλειονότητα, δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα και όσα χρήματα δικαιούνται, θα τα λάβουν στο ακέραιο, λέει ο Πρωθυπουργός, που για χρόνια όμως έκλεινε το μάτι στα δικά του παιδιά, που κέρδισαν εκατομμύρια από τις επιδοτήσεις και δεν γύρισαν ούτε ένα ευρώ, λόγω των δικαστικών εκκρεμοτήτων από την Ευρωπαική Εισαγγελία.


Με την κυβέρνηση να κάνει απανωτά λάθη στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τον αγροτο-κτηνοτροφικό κλάδο και όλες τις συναφείς δραστηριότητες.


Κυρίως όμως δεν φρόντισε να σπάσει τα αποστήματα στους οργανισμούς και τους μηχανισμούς διανομής των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων και ενισχύσεων, με αποτέλεσμα να εκραγεί στα χέρια της η «βόμβα» του ΟΠΕΚΕΠΕ.


Για να μην αναφερθούμε στις υπερβολικές προσδοκίες που καλλιέργησε για τους χρόνους εκταμίευσης των ενισχύσεων, ούτε για τον τρόπο ελέγχου των συναφών επιχειρήσεων που μας έφεραν στο χείλος του γκρεμού.


Το τι θα γίνει είναι δύσκολο να το προβλέψω, μιας και ο χρόνος κυλά υπέρ των «εξεγερμένων» , με την κυβέρνηση να αναζητά για μια ακόμη φορά «δούρειους ίππους» για να διασπάσει το αγροτικό κίνημα.


Και πάμε στον Τσίπρα που είδε την φθορά της κυβέρνησης από την μία και από την άλλη πως το ΠΑΣΟΚ δεν πείθει και πως η πολυκερματισμένη Αριστερά βρίσκεται στη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας της.

Το ότι είναι δικό του κατόρθωμα δεν θα το συζητήσουμε, αλλά πρέπει να δούμε την προσπάθεια επιστροφής του, μιας και αν μη τι άλλο βρίσκει ακροατήριο, με το ερώτημα που πλανάτε να είναι αν και κατά πόσο μπορεί να ξαναβγεί στο προσκήνιο, με όρους κυβερνησιμότητας, θεσμικότητας και αξιοπιστίας!

Όλα αυτά δηλαδή που έχασε στο διάβα του!

Κυρίως το τελευταίο γιατί πως γίνεται να χτίσει ο ίδιος κάτι νέο και βιώσιμο πολιτικά, όταν ο ίδιος ομολογεί πωςαπέτυχαν όλοι οι συνεργάτες του, πάντα σύμφωνα με την Ιθάκη του;


Όσο για τους συμπολίτες μας, βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να μειώνεται σταθερά επί δεκαπέντε έτη και αναρωτιούνται αν έχουν βγει από τα μνημόνια;


Όχι, ούτε είναι παράλογο, ούτε τρελό, την στιγμή μάλιστα που είμαστε υποχρεωμένοι να πετυχαίνουμε πρωτογενή πλεονάσματα «μέχρι να σβήσει ο ήλιος» και να μειώνουμε το χρέος μας, που παραμένει και σήμερα το υψηλότερο σε όλη την Ευρώπη!


Ήδη στα δεξιά της κυβέρνησης βρίσκεται ένα ποσοστό που φωνάζει και οδύρεται με εθνικιστικές κορώνες και άλλα εννιά κόμματα στα αριστερά, ζητούν ένα κομμάτι της εξουσίας!


Από την στιγμή που το λιοντάρι δεν ξέρει να προστατευθεί από παγίδες και η αλεπού δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τους λύκους, θα πρέπει να είσαι αλεπού για να αναγνωρίζεις τις παγίδες και λιοντάρι για να τρομάζεις τους λύκους.


Με τους υποψηφίους (στα λόγια) να περιμένουν άλλος να «μαγειρέψει» για αυτούς, μιας και οι ίδιοι δεν ξέρουν να «μαγειρεύουν».


Για αυτό και όλοι περιμένουν τις βουλευτικές εκλογές που να καθορίσουν ποιος θα είναι ο κερδισμένος και ποιος ο χαμένος της μάχης των … αναποφάσιστων!


Έτσι και εμείς, προσπαθούμε να επιβιώσουμε στο δύσκολο οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον έχοντας ξεκάθαρους στόχους και ελπίδες, κάνοντας φυσικά τις ανάλογες …θυσίες!


Για να τηρήσουμε τις παραδόσεις (που θέλουν να κάνουμε Χριστούγεννα στην πόλη και Πάσχα στο χωριό)μένουμε στην πόλη, δείχνοντας την αισιοδοξία μας, προσφέροντας νότες ελπίδας και …αισιοδοξίας!


Καλή χρονιά !