Τιμοθέα Ρακιτζή - Βισαλτία: Τί παρέλαβε η σημερινή δημοτική αρχή, τί πουλάει σήμερα;
Την πρόσφατη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Βισαλτίας για απορρόφηση της ΔΕΥΑ Βισαλτίας από την ΕΥΑΘ σχολιάζει η κ. Τιμοθέα Ρακιτζή.
ΝΕΡΟ - το πιο ακριβό εμπόρευμα
ΝΕΡΟ – δημόσιο, κοινωνικό και λαϊκό αγαθό και όχι εμπόρευμα ή εργαλείο κέρδους
Η κυβέρνηση δρομολόγησε την μετατροπή του νερού σε ακριβό εμπόρευμα.
Αξιοποίησε το πρόβλημα των χρεών των ΔΕΥΑ που προκλήθηκε κυρίως εξαιτίας της ενεργειακής ακρίβειας στο πλαίσιο της πολιτικής της "πράσινης μετάβασης", με την απαράδεκτη υποχρεωτική ένταξη ενός μέρους τους, στην ΕΥΔΑΠ ΑΕ και στην ΕΥΑΘ ΑΕ και με το να οδηγήσει τις υπόλοιπες σε οικονομική ασφυξία, με στόχο την απορρόφησή τους σε επόμενη φάση.
Είναι γεγονός ότι οι δημοτικές επιχειρήσεις έχουν ήδη γονατίσει οικονομικά απ' την πολιτική ενεργειακής ακρίβειας της κυβέρνησης, αφού το 40% του κύκλου εργασιών τους είναι πλέον το ενεργειακό κόστος. Και η κυβέρνηση θέτει το εκβιαστικό δίλημμα: «Αποδοχή της συγχώνευσης των ΔΕΥΑ ή χρεοκοπία τους» και αυξάνει την πίεση, αφού οι 9 στις 10 δεν έχουν πιστοποίηση διαχειριστικής επάρκειας και όλες πληρώνουν το ρεύμα με βάση το οικιακό και όχι το βιομηχανικό τιμολόγιο.
Και για κάθε έναν φίλο που δεν συμφωνεί μαζί μου, γιατί απλά αναφέρομαι σε κυβερνητικές επιλογές, του προτείνω να θέσει το ερώτημα, «Ποιος κερδίζει;»
Η γενιά μου μεγάλωσε πιστεύοντας ότι η τοπική αυτοδιοίκηση ήταν το τελευταίο ανάχωμα απέναντι σε αντιλαϊκές πολιτικές, ήταν ο θεσμός εκείνος που βρισκόταν πάντα κοντά στον πολίτη, αφουγκραζόταν τις ανάγκες του και πολεμούσε, με ήρωες δημάρχους, για τα συμφέροντά τους, για την καθημερινότητά τους, να την καλυτέρευση της ζωής τους, σε πόλεις και χωριά.
Η σημερινή απόφαση της δημοτικής αρχής, πιστή στην λογική της υποταγής σε κάθε κυβερνητική επιλογή, πιστή στην αρχή της απλής διαχείρισης και της αποτίναξης τωρινών και μελλοντικών ευθυνών από τις πλάτες της, φορτώνει στις πλάτες των δημοτών της Βισαλτίας, την θέση της να συμπλέει με κάθε κυβερνητική επιλογή, την διαχρονική κακοδιαχείριση των ζητημάτων της ΔΕΥΑΒ από τους αιρετούς και το κόστος αυτής της κακοδιαχείρισης.
Φτάσαμε στον πάτο του βαρελιού;
Γιατί;
Τι έφταιξε;
Ποιοι διαχειρίστηκαν τη ΔΕΥΑΒ την τελευταία δεκαετία;
Ποια τα οικονομικά στοιχεία;
Οφείλουμε μόνον;
Έχουμε να λαμβάνουμε και από ποιους;
Τι πράξαμε για να μπορέσουμε να εισπράξουμε τα τυχόν οφειλόμενα;
Είναι ντροπή και πολιτικό ολίσθημα, το γεγονός ότι γινόμαστε «ο λαγός» για την ευόδωση των σχεδίων της κυβέρνησης.
Είναι κατάπτυστη η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου μας για συγχώνευση, ξεπούλημα λέω εγώ ή καλύτερα «φύγε κακό από τα μάτια μου».
Οφείλει το Συμβούλιο και οι δημότες να γνωρίζουν, τι είναι αυτό που πωλείται.
Διάβασα με προσοχή την τοποθέτηση της κ. Δημάρχου.
Δεν είδα πουθενά, μια πρόχειρη έστω μελέτη –καταγραφή – περιγραφή, για το ποια είναι η ΔΕΥΑΒ σήμερα.
Τί παρέλαβε η σημερινή δημοτική αρχή, τί πουλάει σήμερα;
Εξαντλήθηκε το μεγάλο πλυντήριο του Δήμου, οι πελατειακές σχέσεις και οι εξυπηρετήσεις ημετέρων δεν μπορούν να συνεχιστούν;
Το φωνάζω από το 2019. Έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος.
Κάποιοι πρέπει να λογοδοτήσουν.
Και κάποιοι πρέπει επιτέλους να σταθούν στις απαιτήσεις των καιρών, στην ανάγκη του νοικοκυριού για ποιοτικό και ασφαλές πόσιμο νερό, στην ανάγκη του αγρότη να αρδεύει τα χωράφια του με άφθονο και φθηνό νερό, στην ανάγκη του επαγγελματία, να το χρησιμοποιεί χωρίς να βογκάει από το κόστος.
Ενώνω την φωνή μου με όλους εκείνους που βρίσκονται απέναντι και ενάντια στην παράδοση της δικής μας ΔΕΥΑ, αλλά και ενάντια στην διαχείριση της ύδρευσης (άρδευσης, αποχέτευσης, έργων υποδομής) μεγάλου μέρους της χώρας από δυο ανώνυμες εταιρείες (ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ).
ΤΙΜΟΘΕΑ ΡΑΚΙΤΖΗ