Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Έχω φλερτάρει με την έπαρση…Έβαλα για λίγο την ενδυμασία της»

Με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Ποιός φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης προχώρησε σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στην εκπομπή «Καλημέρα Είπαμε;» και στη δημοσιογράφο Έρη Βαρδάκη.

Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, ειδικά στα πρώτα χρόνια της καριέρας του.

Αναφέρθηκε στις απαρχές της πορείας του και στις αντιδράσεις των δικών του ανθρώπων, αποκάλυψε: «Ήμουν ένα πολύ κλειστό παιδί που δεν είχε ιδέα ότι θα γίνει ηθοποιός κάποια στιγμή. Τυχαία συνέβη…Στους γονείς μου ήταν αρκετά δύσκολο να καταλάβουν πώς θα ζήσει κάποιος από την ηθοποιία . Οι ηθοποιοί πεθαίνουν στην ψάθα, αυτό λέγανε τότε. Δεν ήθελε ισχυρή ρήξη με τους γονείς μου, αλλά αποφασιστικότητα να κάνω αυτό που θέλω εγώ. Και πείνασα πάρα πολύ, αλλά δε με ένοιαξε ποτέ. Όταν ξεκινήσαμε με την πειραματική σκηνή, δεν πληρωνόμουν. Ζούσα με ψωμοτύρι. Δε με ένοιαζε. Όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα έτρωγα ένα καλαμάκι το μεσημέρι και ένα το βράδυ. Δε με ένοιαξε ποτέ. Δε τα βρήκα και ποτέ στρωμένα στη ζωή μου…Το θέατρο μου έδωσε και μου πήρε χρήματα…Πήρα δάνεια γιατί έπρεπε να πληρωθούν όλοι. Άλλο το δικό μου όραμα, και άλλο οι άνθρωποι που έρχονται να είναι κοντά μου…Ακόμη δεν έχουν ξεχρεωθεί».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης μοιράστηκε μια πολύ σκληρή στιγμή της ζωής του, εξομολογούμενος: «Όταν έφυγε από τη ζωή η μητέρα μου, εγώ έπρεπε να παίξω, και το έκανα. Και όταν τέλειωσε η παράσταση είπα “ευτυχώς”».

Παράλληλα, ο ηθοποιός παραδέχτηκε ανοιχτά ότι κάποια στιγμή είχε φλερτάρει με την αλαζονεία, κάτι που όμως κατάφερε να ξεπεράσει γρήγορα: «Έχω φλερτάρει με την έπαρση…Έβαλα για λίγο την ενδυμασία της έπαρσης και του ψωροπερήφανου, αλλά για πολύ λίγο και μετά την πέταξα από πάνω μου. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και η σύζυγός μου, Έφη Μουρίκη, που είναι πολύ σοβαρός άνθρωπος. Εμένα τότε τα μυαλά μου ήταν πάνω από το κεφάλι μου, ως νέος, και κάποιος έπρεπε να με προσγειώσει».

Σε άλλη αποστροφή του λόγου του, αναφέρθηκε στη σχέση του με τον χρόνο και στα βιώματα μέσα στο σπίτι του: «Κρίση ηλικίας δεν έχω περάσει ποτέ. Πάντα ήθελα να γεράσω. Τα κατάφερα και γερνάω. Ήμουν μεγαλύτερος και έδειχνα μικρότερος, αυτό το είχα πάντα πρόβλημα…Ήθελα να μεγαλώσω και να γεράσω γιατί πάντα έπαιζα τον διαιτητή μέσα στην οικογένειά μου. Τα μεγαλύτερα μέλη μέσα στην οικογένεια χρειαζόντουσαν έναν πατέρα, κι έτσι γύμνασα την πατρότητά μου, και έτσι από τότε αντιμετωπίζω όλη μου τη ζωή. Είναι δύσκολο αυτό για ένα παιδί, αλλά και πολύ διδακτικό. Τους ευχαριστώ για τα λάθη και τις αστοχίες τους γιατί με μάθανε να σκέφτομαι με έναν άλλο τρόπο…Το θέατρο ήταν μια πόρτα για να ξορκίσω τα παιδικά μου φαντάσματα».

Τέλος, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης δήλωσε κλείνοντας: «Αν μου πάρει κάποιος το θέατρο, θα πέσω να πεθάνω. Για μένα είναι το δεύτερό μου σπίτι».

via gossiptv