Χρήστος Τριανταφύλλου - Βισαλτία: «Η τέχνη του να υπόσχεσαι «αμέσως» και να πράττεις... «ποτέ»»
Λένε ότι ο πολιτικός κρίνεται από τη συνέπεια των λόγων και των έργων του. Ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου οι πολίτες έχουν «καεί» από τα παχιά λόγια και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, η έννοια «δέσμευση» αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Ο γραπτός λόγος δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ μια εύκολη υπόθεση. Για να συνθέσεις ένα κείμενο, πρέπει να είσαι διαβασμένος, προετοιμασμένος και να έχεις εξετάσει το θέμα καλά πριν το εκθέσεις στον αναγνώστη. Από τη στιγμή που γράφεται ένα κείμενο, η πληροφορία εξαπλώνεται και οι αποδέκτες γίνονται περισσότεροι χωρίς απαραίτητα εσύ να το γνωρίζεις – ειδικά στην εποχή του διαδικτύου. Με το να υπάρχουν οι ιδέες σου γραπτές, μπορεί εύκολα να γίνεις στόχος, να σου ασκηθεί κριτική και, αργά ή γρήγορα, να βρεθείς αντιμέτωπος με τα ίδια σου τα λόγια.
Το παρακάτω κείμενο αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα της ασυνέπειας λόγων και έργων.
Ας θυμηθούμε, λοιπόν, τι έλεγε τότε η σημερινή δημοτική αρχή!
Ο Ιούλιος του 2020 και οι «καθαρές» υποσχέσεις
Βρισκόμαστε στον Ιούλιο του 2020. Τότε, η σημερινή Δήμαρχος κ. Ευανθία Πλιάκου, από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δημοσιοποίησε ένα κείμενο προκειμένου να δικαιολογήσει την αρνητική ψήφο της παράταξής της στο θέμα που έφερε ο τότε Δήμαρχος Βισαλτίας, κ. Αθανάσιος Μασλαρινός.
Το θέμα αφορούσε τον δανεισμό της ΔΕΥΑΒ, ύψους 920.000 ευρώ, προκειμένου να ανταπεξέλθει η επιχείρηση στα σοβαρά οικονομικά της προβλήματα.
Η κ. Πλιάκου ασκούσε δριμεία κριτική για τις καθυστερήσεις στην ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου και, απευθυνόμενη στους δημότες, έγραφε επί λέξει:
«Στην πορεία προς τη συζήτηση του θέματος στο Δ.Σ., είχε προηγηθεί η ενημέρωση από τον κ. Μασλαρινό στις 27-5-2020 η οποία κρίνεται άκρως καθυστερημένη... Όφειλε αμέσως μετά τη λήξη της θητείας του απερχόμενου Δ.Σ της Δ.Ε.Υ.Α.Β., ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ, να προβεί σε ενημέρωση για όλα τα θέματα που αφορούν την επιχείρηση και εκεί να τοποθετηθεί, να αναλύσει και να δώσει ως δήμαρχος και ως διοικούσα παράταξη το σχέδιό τους για τα επόμενα χρόνια για μια βιώσιμη Δ.Ε.Υ.Α.Β..
Εγώ έτσι θα ενεργούσα. Έτσι θα ξεκαθαρίζαμε το ποια πολιτική θα εφαρμόζαμε σε όλους τους τομείς και κυρίως στην τιμολογιακή. Καθαρά, χωρίς δόλο και χωρίς καμία διάθεση αφορισμού των προηγούμενων διοικούντων. Απλά και μόνο με βάση τη λογική: αυτά έχουμε, αυτά μπορούμε, αυτά επιβάλλεται να εφαρμόσουμε.»
Τα «πυρά» για την κακοδιαχείριση και τη «νόσο της διοίκησης»
Η κριτική της κ. Πλιάκου συνεχιζόταν με σφοδρότητα, καταλογίζοντας τη μείωση των εσόδων αποκλειστικά στην εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης και όχι σε εξωγενείς παράγοντες:
«...στη Δ.Ε.Υ.Α.Β., η εισπρακτική μείωση δεν οφείλονταν στον κορωνοϊό. Οφείλονται στην κακή διαχείριση, στην ελλειμματική οργάνωση, στη δημιουργία θέσεων με υψηλό κόστος, στην καθυστέρηση έκδοσης λογαριασμών...»
Μάλιστα, εξηγώντας τη σθεναρή άρνησή της στο δάνειο, είχε προχωρήσει σε μια βαρυσήμαντη πολιτική διάγνωση:
«Αν λέγαμε ΝΑΙ στο δάνειο, τί θα πετυχαίναμε; Την οικονομική επιβάρυνση του Δήμου και μία πρόσκαιρη αποπληρωμή των χρεών. Όμως πάλι θα υπήρχε το πρόβλημα και μετά από λίγο καιρό εξαιτίας της διαχειριστικής αδυναμίας, θα υπήρχε θέμα οικονομικό και ίσως και χειρότερα αφού με το δάνειο θα επαναπαύονταν. Η νόσος είναι η διοίκηση.»
Από τη διάγνωση στην πράξη: Δύο χρόνια απόλυτης σιωπής
Τα λόγια αυτά, αποτυπωμένα στο χαρτί, έταζαν στους πολίτες της Βισαλτίας μια άλλη φιλοσοφία διοίκησης. Η κ. Πλιάκου δήλωνε με στόμφο «Εγώ έτσι θα ενεργούσα», υποσχόμενη άμεση ενημέρωση «ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ» την ανάληψη των καθηκόντων, ώστε να ξεκαθαρίσει η πολιτική της επιχείρησης, ειδικά στην τιμολογιακή πολιτική.
Όμως, ο χρόνος είναι ο πιο αμείλικτος κριτής της πολιτικής συνέπειας. Σήμερα, η κ. Πλιάκου κρατά τα ηνία του Δήμου. Ποια ήταν λοιπόν, η δική της στάση «αμέσως μετά» την ανάληψη των καθηκόντων της;
Η απάντηση είναι: Απόλυτη σιωπή. Η κ. Δήμαρχος ξέχασε τις δικές της διακηρύξεις και ποτέ δεν ενημέρωσε επίσημα τους πολίτες για την πραγματική κατάσταση της ΔΕΥΑΒ, όπως ακριβώς απαιτούσε από τους προηγούμενους.
Ακόμα πιο προκλητική, όμως, είναι η στάση της στο θέμα της τιμολογιακής πολιτικής. Ενώ το 2020 κόπτονταν για τις καθυστερήσεις, η ίδια χρειάστηκε δύο ολόκληρα χρόνια για να φέρει τη δική της τιμολογιακή πολιτική προς συζήτηση!
Και τι περιλαμβάνει αυτή η καθυστερημένη «πολιτική της λογικής»; Αντί για τη βιωσιμότητα που θα ερχόταν χωρίς επιβαρύνσεις, οι συνδημότες μας βρίσκονται αντιμέτωποι με τη νέα Τιμολογιακή Πολιτική της ΔΕΥΑ Βισαλτίας, η οποία φέρνει τσουχτερές αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού, επιβαρύνοντας άμεσα τις τσέπες των νοικοκυριών και των επαγγελματιών της περιοχής.
Τα δύο μεγάλα ερωτήματα που ζητούν απάντηση
Έχοντας πλέον την ευθύνη της διοίκησης της ΔΕΥΑΒ, η ώρα της κρίσης έφτασε και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αμείλικτα:
Πρώτον, τι άλλαξε η ίδια από τη στιγμή που ανέλαβε τη διοίκηση;
Πού πήγε η περίφημη άμεση οργάνωση που θα έβαζε τέλος στη διαχειριστική αδυναμία? Στην πραγματικότητα, τίποτα από όσα κατήγγειλε δεν διορθώθηκε. Αντί για διαφάνεια, επιλέχθηκε η διετής σιωπή και οι αυξήσεις στα τιμολόγια, φορτώνοντας τη διαχειριστική αδυναμία στις πλάτες των συνεπών πολιτών.
Δεύτερον, με τι χρέος ανέλαβε τη διοίκηση και πόσο είναι το χρέος τώρα, με τη δική της υπογραφή;
Το 2020 προειδοποιούσε ότι τα χρέη θα γίνουν «ίσως και χειρότερα» λόγω κακοδιαχείρισης . Σήμερα, οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν τον τελικό λογαριασμού. Αν τα χρέη διογκώθηκαν αντί να μειωθούν, και αν η μόνη λύση που βρήκε η νέα διοίκηση ήταν να αυξήσει την τιμή του νερού, τότε η «νόσος» που κάποτε κατήγγειλε δεν θεραπεύτηκε ποτέ. Απλώς άλλαξε όνομα και γραφείο.
Όσα καταγγέλλονταν το 2020 ως «κακοδιαχείριση», έγιναν κανονικότητα μόλις μετακόμισε στην καρέκλα της εξουσίας. Το «αυτά έχουμε, αυτά μπορούμε» μεταφράστηκε τελικά σε: «εσείς πληρώνετε και εμείς σιωπούμε για δύο χρόνια».
Το «λάθος της Κυριακής» επιστρέφει
Το κείμενο της κ. Πλιάκου το 2020 έκλεινε με μια αναφορά στους συνδημότες της και μια προειδοποίηση για την κάλπη:
«Το ΟΧΙ μας λοιπόν έτσι εξηγείται. Θεωρούμε ότι προστατεύσαμε το Δήμο μας από ένα λάθος και παράλληλα δημιουργήσαμε τις συνθήκες για να ενεργοποιηθούν οι διοικούντες και να δουλέψουν σοβαρά για τη Δ.Ε.Υ.Α.Β. Συνδημότες αυτή ήταν η θέση μας. Δυστυχώς το λάθος εκείνης της Κυριακής δεν διορθώνεται καμία Δευτέρα αλλά εμείς στο Δ.Σ. υπομένουμε αξιοπρεπώς υπερασπιζόμενοι το δημόσιο συμφέρον μέσα από το σοβαρό ρόλο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.»
Σήμερα, οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί πλήρως.
Η κ. Πλιάκου δεν υπομένει πλέον ως αντιπολίτευση• διοικεί. Και οι συνδημότες μας, βλέποντας τη διετή αδράνεια, την έλλειψη ενημέρωσης και τις τσουχτερές αυξήσεις στο νερό, αρχίζουν να ψιθυρίζουν το δικό της απόφθεγμα.
Γιατί, όπως πολύ σωστά είχε γράψει η ίδια, το λάθος εκείνης της Κυριακής των εκλογών όντως δεν διορθώνεται καμία Δευτέρα. Οι πολίτες της Βισαλτίας το βλέπουν πλέον ξεκάθαρα στους φουσκωμένους λογαριασμούς τους.
Ανακεφαλαιώνοντας: Μηδέν εις το πηλίκον
Κάνοντας μια τελική ανακεφαλαίωση, η σύγκριση του τότε με το τώρα προκαλεί θλίψη. Απολύτως τίποτα από όσα έλεγε, διακήρυττε και απαιτούσε η κ. Πλιάκου το 2020 δεν έκανε πράξη η ίδια όταν πήρε την εξουσία.
• Υποσχέθηκε ενημέρωση «ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ»; Δεν ενημέρωσε ποτέ.
• Κατήγγειλε τις καθυστερήσεις των άλλων; Η ίδια καθυστέρησε δύο ολόκληρα χρόνια.
• Υποσχέθηκε «πολιτική της λογικής» χωρίς επιβαρύνσεις; Έφερε δυσβάσταχτες αυξήσεις.
• Μίλησε για «νόσο της διοίκησης»; Η ίδια η διοίκησή της έγινε μέρος του προβλήματος.
Όσο κανείς βρίσκεται «απ’ έξω», η δημόσια κριτική μοιάζει με ένα εύκολο, ανέξοδο σπορ.
Είναι η εποχή που οι λύσεις φαντάζουν απλές, οι υποσχέσεις ρέουν άφθονες, και οι καταγγελίες για την «ανικανότητα των άλλων» γίνονται με το πάτημα ενός κουμπιού.
Τότε, ο λόγος είναι εύκολος και οι δεσμεύσεις μοιράζονται απλόχερα, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση μιας άλλης, ιδανικής πραγματικότητας.
Τα γραπτά, όμως, μένουν πάντα εκεί, ακίνητα, για να θυμίζουν με τον πιο ειρωνικό τρόπο την απόσταση που χωρίζει μια υπόσχεση στο χαρτί από την πράξη στην πραγματικότητα.
Και η ιστορία, με τον δικό της αμείλικτο τρόπο, συνεχίζει να γελά εις βάρος όσων πίστεψαν ότι οι λέξεις ξεχνιούνται μόλις κλείσουν οι κάλπες.
Verba volant, scripta manent
Διαβάστε επίσης
