Ημέρα της γυναίκας- Γράφει ο Μάρκος Μπόλαρης

Της Γυναίκας η Ημέρα ,
η υποκριτική απαρίθμηση κακοποιήσεων
κι η πρόκληση μιάς άλλης Παιδείας !
Ένας αγώνας
από τις εργάτριες της κλωστοϋφαντουργίας
στη Νέα Υόρκη στις αρχές του 20ου αιώνα,
ένας αγώνας για συνθήκες εργασίες,
για ίση αμοιβή με τους άντρες,
για δικαίωμα ψήφου ,
αδιανόητος εκείνη την εποχή ,
ένας αγώνας με θύματα , με διώξεις, με αποκλεισμούς,
πάντως ένας αγώνας που κορυφώθηκε
κι οδήγησε σκαλί - σκαλί
σε δικαιοσύνη !

Όχι, πως δικαιώθηκε πλήρως !
Όχι, πως δεν έχει σκαλιά πολλά τούτη η ανάβαση !
Μα γίναν βήματα, κερδηθήκαν μάχες ,
κατακτήθηκαν δικαιώματα
που σήμερα φαίνονται
αυτονόητα !
Δεν ήταν !
Χύθηκε αίμα για να φτάσουμε εδώ !
Κι ο αγώνας συνεχίζεται !
Κι εδώ και σήμερα κι αύριο !
Παντού !

Κι είναι η μέρα τούτη ,
ένας σταθμός μνήμης
των όσων με θυσίες κι αγώνα γυναικών
κερδηθήκαν ,
Κι είναι η μέρα τούτη
μιά αφετηρία νέων αγώνων
για όσα καίρια και κρίσιμα πρέπει να γενούν !
Στην Παιδεία πρώτα , η έγνοιά μας,
στην ανθρωπιστική παιδεία που εκτοπίζεται
κι αφήνει τους ολιγάρχες να την μετατρέπουν
σε διαδικασία παραγωγής ανθρώπων
ως εξαρτημάτων στο σύστημα που τους υπηρετεί !

Στην Παιδεία , πρώτα, η μέριμνά μας,
αυτήν που την αξία την ατίμητη του ανθρώπου
αναδεικνύει
κι είναι αυτή η Παιδεία
που μαθαίνει στο παιδί τον σεβασμό
στην αυταξία του ανθρώπου,
για να μην θρηνούμε υποκριτικά θύματα
ενδοοικογενειακής βίας
για να κλαίμε υποκριτικά τις νεκρές γυναίκες
από ανθρωποκτονίες ,
ενώ αρνούμαστε
ως Πολιτεία, ως Κοινωνία, ως Οικογένεια
την στοιχειώδη διαπαιδαγώγηση
αναδεικνύοντας την αξία ,
την αυταξία του ανθρώπινου προσώπου,
την μοναδικότητα του κάθε προσώπου,
της κάθε μιάς γυναίκας !

Αρκούν πιά οι υποκριτικές οιμωγές
από τηλεοράσεως για γυναικοκτονίες,
αρκούν πιά οι στατιστικές της φρικής
φόνων, βιασμών, κακοποιήσεων
γυναικών !
Αρκεί αυτή η παθητική , η υποκριτική ,
η εν αποστάσεως ψυχρή απαρίθμηση
θυμάτων !
Ευθύνη μας η αποφασιστική αλλαγή στον χώρο
της Παιδείας !

Παιδεία με επίκεντρο τον άνθρωπο
χρειαζόμαστε,
Παιδεία contra
στον κυρίαρχο κανιβαλισμό της ανυπεράσπιστης
γυναίκας ,
Παιδεία με σεβασμό στην ανθρώπινη αξία
χρεία επείγουσα να οργανώσουμε,
Να , οι Πολιτικές που μας λείπουν,
Ελάτε,
Ως Πολιτεία , ως κοινωνία, ως οικογένεια ,
ως Πολίτες , ναί, ο καθένας μας !
Ευθύνη μας !
Συνευθύνη μας !
Νύν επέστη ο καιρός !
Τώρα !
Κι η Εκκλησία η Ορθόδοξη
το «ουκ ένι άρσεν και θήλυ»
ως επαναστατικό μήνυμα , θυμηθείτε,
ευαγγελικό είναι ,
ας εμβαθύνει, την Θεανθρώπινη διάσταση
της Ρωμέικης διαχρονίας μας δείχνοντας,
ως μήνυμα άλλης οδού ή
ως προτροπή εναλλακτικού δρομολογίου !