ΥΠΕΡ-ΟΠΤΙΚΩΣ, «Ο Θεός να μας φυλάει» -Γράφει ο Τάσος Χανλίογλου

Εδώ και κάμποσο καιρό η πολιτεία έβαλε όρια ταχύτητος εντός αστικού περιβάλλοντος αυστηρότατα.
Τα δυστυχήματα στους δρόμους εντός και εκτός αστικού κύκλου τα τελευταία χρόνια περίσσεψαν.

Στην πόλη μας, όταν ένα όχημα εισέρχεται από Δυτικά βλέπει ( ο οδηγός του βέβαια) φωτεινή πινακίδα να αναβοσβήνει με ένδειξη 50 ( εννοώντας χιλιόμετρα βεβαίως, βεβαίως).
Και όταν εισέρχεται από Ανατολικά, έρχεται αντιμέτωπος με ανάλογη φωτεινή ένδειξη σεβαστών και πάλι διαστάσεων 30 ( χιλιόμετρα βεβαίως).

Οι δύο αυτές ενδείξεις υποχρεώνουν τους οδηγούς να κινούνται με τα χιλιόμετρα που αναγράφονται, έως ότου δούνε άλλο όριο ( που δεν υπάρχει).
Επομένως ο σεβασμός στην εφαρμογή του ορίου δεν διαπραγματεύεται.
Έλα μου όμως που ελάχιστοι ακολουθούν τον νόμο, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο δυστυχήματος, ενδεχομένως, για μεγάλο κλάμα.

Δύο από τους δρόμους που δεν επιτρέπεται μεγαλύτερη ταχύτητα πέραν των 30 χιλιομέτρων, είναι η Προύσσης και η Τρίτου Ιππικού Συντάγματος ( πρώην Ανατολικής Θράκης).
Στους δύο αυτούς άξονες, κυρίως στην Ανατολικής Θράκης όπου και ζω, οι ταχύτητες ασυνείδητων ενίοτε φθάνουν και τα 130 χιλιόμετρα ( έχω την εμπειρία να το αντιληφθώ).
Και ρωτάω συνδημότες μου και συνδημότισσες, ποιος επί τέλους έχει την ευθύνη για την τήρηση των ορίων και του νόμου;

Για πολλά χρόνια διετέλεσα μέλος Διοικητικών Συμβουλίων Φορέων Δομικών στοιχείων λειτουργίας μιας πόλεως. Θεωρώ ότι δεν είναι άλλοι από τον Δήμο, το Επιμελητήριο και την Αστυνομία. Δηλαδή το Διοικητικό στέλεχος ο οικονομικός παράγοντας και το εκτελεστικό τμήμα. Εξ όσων θυμάμαι οι τρεις παραπάνω φορείς, ελάχιστη σχέση αναπτύσσουν όσο διαρκεί η θητεία τους για πολλούς και διάφορους λόγους. Εμάς όμως τους Δημότες, ένα μας ενδιαφέρει. Η ασφάλεια και η απρόσκοπτη χρήση των κοινόχρηστων χώρων που αποτελούν οι οδοί. Όταν ήμουν μέλος Δ.Σ με δικαίωμα λόγου έκανα τα πάντα για την περιοδική συνάντηση, ώστε ο κάθε βραχίονας της πόλεως να καταθέτει τις ανάγκες και τις προτάσεις, αν φυσικά προέρχονται από γνώσεις.

Δυστυχώς οι προσπάθειές μου έπεσαν στο κενό, κάτι που ίσως να συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, όπως προκύπτει από τα γεγονότα. Αντί λοιπόν οι βραχίονες να λειτουργούν συνδυαστικά, από μόνοι τους πράττουν κατά το δοκούν. Έζησα περιστατικά κατά τα οποία οι φορείς τύχαινε να πρόσκεινται σε διαφορετικές πολιτικές ιδεολογίες, έλεος κάποτε, και να παρακολουθούν οι υπεύθυνοι τα τηλεοπτικά κανάλια, που επίσης είχαν «χρώματα», ποιος ή ποια θα παρουσιαστεί και ποια η ανταπόκριση στην κοινωνία αντί κάθε μήνα, τουλάχιστον, να συναντώνται και να λύνουν προβλήματα με στόχο την εύρυθμη και ασφαλή μετακίνηση στην πόλη και για ότι άλλο απασχολεί τον έρμο Δημότη

Σημείωση: Είμαι της άποψης, ότι πρέπει οι τακτικές συναντήσεις των βασικών φορέων μιας πόλεως να γίνει θεσμός. Και μάλιστα ανοικτών των θυρών, ώστε να ακούμε και ει δυνατόν να συμμετέχουμε. Τα προβλήματα άλλωστε είμαστε οι μόνοι που τα βιώνουμε. Ο Θεός να μας φυλάει......!!!!!